Het is een heerlijk gevoel om met gelijkgestemden te praten … liever, converseren. Converseren past dan wellicht net weer even beter bij een illuster genootschap als het Blauwe Maandag Genootschap. Onze meest recente conversatie ging over “Born on the web”, het hebben van digitale genen of: een internetkabel spreekwoordelijk in je ruggegraat ingeplugd hebben. Hoe gaat, kortom, een nieuwe generatie om met het internet?

Het web heeft een hele nieuwe generatie ongeevenaarde mogelijkheden gegeven. Internet is een vanzelfsprekendheid. Zoals water uit de kraan. Zoals stroom. Mobiele telefoons zijn een soort permanente snelkoppeling naar vrienden en informatie. Altijd en overal. Internet IS.

Resultaat is een groep jongeren, digital natives, die geboren zijn op het web en met een verbluffende vanzelfsprekendheid techniek en het internet inzetten. De jongeren zijn niet veranderd. Contact met vrienden, fun en entertainment, maar ook zaken als de zoektocht naar jezelf zijn onderdeel van hun leven. Enkel de kanalen en de daaraan gekoppelde mogelijkheden zijn veranderd. Toon en Bert van Wemasturbate maakten een community met 30.000 meisjes rondom het taboe op masturbatie, Renato, Paul, Floris en de anderen van Hellomynameise werken aan de toekomst van contactuitwisseling, Ernst-Jan en Paul geven de toekomst van journalistiek vorm, Nalden is een self-made rockster van het internet, Jong Tuigverzamelt maandelijks in Nederland en Belgie een honderdtal online talenten.

Zoveel contacten, zoveel kansen, zoveel informatie en pas zo’n jong medium … het kan natuurlijk niet anders dan dat het zelfs voor de digital natives wennen is. We social netwerken ons suf sinds 2003 en nu recent pas beginnen we een beetje te snappen wat de kansen, maar ook de mindere kanten zijn. We beginnen te defrienden, worden social media moe en internet moe.

Tot slot staan we pas aan het begin van alle ontwikkelingen. Social networking bestaat eigenlijk pas echt sinds 2003, de iPhone heeft ons pas echt laten zien wat je kunt doen als je de telefoon niet enkel meer ziet als belijzer, maar een multifunctioneel communicatieapparaat. Eindelijk leren we ook een beetje hoe jongeren, adverteerders en anderen relevant kunnen omgaan met al dit internetgeweld en apparatengeweld. We lopen als gemeenschap wederom in de val van het horseless carriage syndrome, de neiging nieuwe technieken in termen van de oude te zien. Wie ten tijde van de uitvinding van de radio dit medium opvatte als draadloze telegrafie, had weliswaar niet helemaal ongelijk, maar greep precies naast datgene wat de radio binnen enkele decennia wezenlijk zou doen onderscheiden van telegrafie: de mogelijkheid met één zender een massa anonieme ontvangers tegelijk te bereiken (broadcasting). Wij lopen op onze beurt het risico hypertekst vanuit het boek te begrijpen en daarmee nu juist de onderscheidende kenmerken van de hypertekst te miskennen.

Komende tijd zien we verschuivingen

• internet wordt NOG vanzelfsprekender; altijd en overal connectie;
• social networks verdwijnen en worden een meer universele sociale laag, een soort vanzelfsprekendheid van sociale contacten;
• we gaan steeds meer informatie online plaatsen en vanaf het internet (’de cloud’) werken;
• mobiele devices en de mogelijkheden daarmee te interacteren worden steeds belangrijker;
• voortbordurend op het toenemende belang van mobiele devices worden locatie-gebaseerde toepassingen steeds relevanter;
• augmented reality wordt de nieuwe hype. Zie ook bijvoorbeeld layar.eu

Zoals ik begon, het ging om een conversatie, geen monoloog. Ik was dan ook heel erg blij met de discussie die ontstond onder de aanwezigen. Persoonlijk vond ik de vraag hoe je deze digital natives moet gebruiken in een organisatie en de vraag hoe je kunt kapitaliseren op al deze nieuwe technologie het meest tot de verbeelding spreken. Ik ben daar voor mezelf ook nog niet uit, misschien geven de reacties op deze post wat food for thought.

In ieder geval tot de volgende conversatie!


En zoals beloofd, jonge ondernemers die na drie dagen -eindelijk- op straat een gratis draadloos internet punt vinden in een Frans dorp. Van links naar rechts: Bas van de Haterd, Eelco Lempsink, Martijn Reintjes en Daniel Schoone.

Ruben Collin is onze eerste spreker op Blauwe Maandag. Ruben is het mooiste bewijs dat roken de beste facilitator is van toevallige ontmoetingen waar mooie dingen uit groeien. Ruben is oprichter van Music Mayday, een organisatie die Talent Factories opzet en managet in ontwikkelingslanden (waaronder mijn geliefde Ethiopië), volgens het principe van “The Rise of the Creative Class” van Richard Florida: Regio’s waar de creatieve klasse zwaar vertegenwoordigd is, kennen een veel grotere welvaartsgroei dan regio’s waar de creatieve klasse niet gedijt. Een visionair principe om ook in ontwikkelingslanden verandering te creëeren.

Voor degenen die deze kick off hebben gemist: hieronder een sfeerimpressie van de allereerste Blauwe Maandag.

Namens het Blauwe Maandag Genootschap: Welkom hier!

Er zullen nog vele posts volgen, maar het moet ergens beginnen, nietwaar?
Dit Genootschap is heel ad hoc begonnen, met veel inspiratie en enthousiasme.
Houd dit blog in de smiezen, want hier gaan leuke dingen gebeuren.

Follow us, en laat je door Blauwe Maandag verleiden naar een vergulde toekomst.